Traditie en etiquette
vWij willen jullie niet voorschrijven hoe jullie je trouwdag moeten inrichten. Dat is namelijk iets heel persoonlijks dat jullie met elkaar moeten bespreken. Bij wijze van tips willen we jullie toch enkele zaken rondom huwelijksetiquette geven, want soms is het toch best handig om iets van etiquette te weten: in welke hand moet je nu eigenlijk het bruidsboeket dragen, of aan welke hand komt je ring? Tradities zijn er op gericht om voor het kersverse bruidspaar geluk af te dwingen, of eigenlijk, de goden te vragen om vooral voor een vruchtbaar huwelijk te zorgen. Dus voor de liefhebbers: etiquette en tradities rond het huwelijk.
Verloofd
Je mag jezelf verloofd noemen wanneer je lief je heeft gevraagd en jij daar volmondig ja op hebt geantwoord en de afspraak met een ring hebt bezegeld. Als je het officieel wilt aanpakken dan horen hier een aankondiging en een receptie bij. met een advertentie in de krant is een aankondiging echt officieel. Het voordeel van een advertentie in de krant is dat je een heel groot bereik hebt en dat je met je mededeling bijna niemand kunt overslaan. Houd de tekst van de advertentie kort. Volgens de etiquette komt de naam van de vrouw boven die van haar aanstaande man te staan. Het is ook heel goed mogelijk dat je kiest voor verlovingskaarten of de visitekaartjesmethode. Een visitekaartje van de man wordt samen met een kaartje van de vrouw in een envelop gestoken. Op het kaartje van de vrouw worden dan de datum, plaats en tijdstip van de receptie vermeld. Je hoeft overigens niet persé een receptie te geven. Het melden van de verloving is in dat geval voldoende.
De (verlovings) ring
Oorspronkelijk is de verlovingsring niet alleen een teken van liefde, maar ook een teken dat het meisje bezet is… In navolging van onder andere landen als Amerika, wordt er ook in Nederland stevig mee uitgepakt. Met een grote verlovingsring zet de man hoopvol zijn aanzoek kracht bij. Toch is deze nieuwe trend eigenlijk niets anders dan een goed Hollands gebruik uit een ver verleden, dat langzaam maar zeker is verdwenen. De etiquette heeft het zelfs over twee gouden verlovingsringen, een voor de man en een voor de vrouw. Hierin staan de verlovingsdatum en de naam van je aanstaande vermeld. Volgens de etiquette betaalt de man de ring van zijn aanstaande vrouw en de vrouw de ring van haar aanstaande man. Er zijn geen regels opgesteld over het tijdstip waarop jullie de verlovingsringen aan elkaars vingers schuiven. Volgens de traditie worden de verlovingsringen later ook de trouwringen en komt de datum van de bruiloft ook in de ring te staan. De ring verschuift hierbij wel naar de andere hand.
De trouwring is het ultieme symbool van de verbondenheid. Het symboliseert de oneindige liefde en trouw tussen man en vrouw. Bij het aanschaffen van de ringen moet je op de volgende dingen letten:
De ringen moeten goed passen.
Ze mogen niet te kwetsbaar zijn.
Ze mogen in het dagelijks gebruik geen voorwerpen of oppervlakten beschadigen.
Wanneer je gebruik maakt van een trouwringkussen die de bruidjonker of bruidsmeisjes de trouwzaal in draagt, vergeet dan niet de ringen met een strikje aan het kussen vast te binden.
De bruid weggeven
Vroeger was een huwelijk een zakelijke aangelegenheid. De bruid werd toen letterlijk weggegeven door haar vader in ruil voor een geldelijke vergoeding. Als tegenwoordig een dochter wordt weggegeven is dit eerder in de geest van vertrouwen in de nieuwe verbintenis en een uiting van liefde en genegenheid.
De kerk
In de kerk zijn twee formules mogelijk:
De aanwezigen hebben reeds plaats genomen (dames links, heren rechts). De toekomstige bruidegom bevindt zich vooraan rechtstaand voor de bidstoel rechts. De bruid komt aan de arm van haar vader die haar brengt tot aan het altaar. Zij neemt plaats voor de bidstoel links. De ouders van de bruidegom nemen plaats aan de rechterkant (zoals hun zoon) en de ouders van de bruid nemen plaats aan de linkerkant (zoals hun dochter).
De stoet vormt zich buiten op het voorplein van de kerk. Ze vormen een erehaag voor de bruid die, aan de arm van haar vader, de kerk binnentreedt. Ze wordt gevolgd door: de bruidskinderen, de bruidegom en zijn moeder, haar eigen moeder en de vader van de bruidegom, de grootouders, de getuigen en de rest van de genodigden.
Bij het verlaten van de kerk is de volgorde van de stoet als volgt: het bruidspaar gevolgd door de ouders van de bruid, de ouders van de bruidegom, de grootouders, de bruidsmeisjes en hun -jonkers, de getuigen, de familie en de vrienden.
Dansen
De eerste dans is altijd voor het bruidspaar. Daarna nodigt de bruid haar vader uit en de bruidegom de moeder van de bruid. De derde dans is met de ouders van de bruidegom. Daarna mogen ook de andere gasten de dansvloer betreden.
De openingsdans is officieel een foxtrot of een Engelse Wals, maar dit is niet verplicht. Wanneer jullie, of een van jullie, niet kan dansen, zou je ervoor kunnen kiezen om te slow-dansen. Een leuk idee is om te dansen op een liedje dat veel voor jullie betekent. De laatste dans is een Weense Wals, wederom alleen voor het bruidspaar.
Speechen
Ook voor het speechen tijdens het diner zijn etiquetteregels opgesteld. De volgorde van de sprekers aan tafel is een taak van de ceremoniemeester. Traditiegetrouw bijten de beide vaders het spits af. Is een van de vaders er niet, dan gaat zijn beurt over naar zijn oudste zoon of een andere vertegenwoordiger van de familie. Het laatste woord is traditiegetrouw aan de bruidegom, om iedereen te bedanken, waarna het bruidspaar zich ongemerkt uit de voeten mag maken om zich om te kleden voor vertrek. De gewoonte dat het paar er tijdens het feest tussenuit knijpt, verdwijnt langzaam maar zeker. Veel pasgetrouwde stellen laten zich graag met toeters en bellen uitzwaaien. Natuurlijk verlaat de bruid het feest niet voordat zij met een ferme zwaai haar boeket tussen de wachtende vrouwen heeft gegooid. De gelukkige die het boeket weet te vangen, is misschien wel de volgende die in het huwelijksbootje stapt. Soms worden er lege blikken of oude schoenen achter de auto gebonden, of wordt de auto versierd met de woorden “just married”.
Je mag jezelf verloofd noemen wanneer je lief je heeft gevraagd en jij daar volmondig ja op hebt geantwoord en de afspraak met een ring hebt bezegeld. Als je het officieel wilt aanpakken dan horen hier een aankondiging en een receptie bij. met een advertentie in de krant is een aankondiging echt officieel. Het voordeel van een advertentie in de krant is dat je een heel groot bereik hebt en dat je met je mededeling bijna niemand kunt overslaan. Houd de tekst van de advertentie kort. Volgens de etiquette komt de naam van de vrouw boven die van haar aanstaande man te staan. Het is ook heel goed mogelijk dat je kiest voor verlovingskaarten of de visitekaartjesmethode. Een visitekaartje van de man wordt samen met een kaartje van de vrouw in een envelop gestoken. Op het kaartje van de vrouw worden dan de datum, plaats en tijdstip van de receptie vermeld. Je hoeft overigens niet persé een receptie te geven. Het melden van de verloving is in dat geval voldoende.
De (verlovings) ring
Oorspronkelijk is de verlovingsring niet alleen een teken van liefde, maar ook een teken dat het meisje bezet is… In navolging van onder andere landen als Amerika, wordt er ook in Nederland stevig mee uitgepakt. Met een grote verlovingsring zet de man hoopvol zijn aanzoek kracht bij. Toch is deze nieuwe trend eigenlijk niets anders dan een goed Hollands gebruik uit een ver verleden, dat langzaam maar zeker is verdwenen. De etiquette heeft het zelfs over twee gouden verlovingsringen, een voor de man en een voor de vrouw. Hierin staan de verlovingsdatum en de naam van je aanstaande vermeld. Volgens de etiquette betaalt de man de ring van zijn aanstaande vrouw en de vrouw de ring van haar aanstaande man. Er zijn geen regels opgesteld over het tijdstip waarop jullie de verlovingsringen aan elkaars vingers schuiven. Volgens de traditie worden de verlovingsringen later ook de trouwringen en komt de datum van de bruiloft ook in de ring te staan. De ring verschuift hierbij wel naar de andere hand.
De trouwring is het ultieme symbool van de verbondenheid. Het symboliseert de oneindige liefde en trouw tussen man en vrouw. Bij het aanschaffen van de ringen moet je op de volgende dingen letten:
De ringen moeten goed passen.
Ze mogen niet te kwetsbaar zijn.
Ze mogen in het dagelijks gebruik geen voorwerpen of oppervlakten beschadigen.
Wanneer je gebruik maakt van een trouwringkussen die de bruidjonker of bruidsmeisjes de trouwzaal in draagt, vergeet dan niet de ringen met een strikje aan het kussen vast te binden.
De bruid weggeven
Vroeger was een huwelijk een zakelijke aangelegenheid. De bruid werd toen letterlijk weggegeven door haar vader in ruil voor een geldelijke vergoeding. Als tegenwoordig een dochter wordt weggegeven is dit eerder in de geest van vertrouwen in de nieuwe verbintenis en een uiting van liefde en genegenheid.
De kerk
In de kerk zijn twee formules mogelijk:
De aanwezigen hebben reeds plaats genomen (dames links, heren rechts). De toekomstige bruidegom bevindt zich vooraan rechtstaand voor de bidstoel rechts. De bruid komt aan de arm van haar vader die haar brengt tot aan het altaar. Zij neemt plaats voor de bidstoel links. De ouders van de bruidegom nemen plaats aan de rechterkant (zoals hun zoon) en de ouders van de bruid nemen plaats aan de linkerkant (zoals hun dochter).
De stoet vormt zich buiten op het voorplein van de kerk. Ze vormen een erehaag voor de bruid die, aan de arm van haar vader, de kerk binnentreedt. Ze wordt gevolgd door: de bruidskinderen, de bruidegom en zijn moeder, haar eigen moeder en de vader van de bruidegom, de grootouders, de getuigen en de rest van de genodigden.
Bij het verlaten van de kerk is de volgorde van de stoet als volgt: het bruidspaar gevolgd door de ouders van de bruid, de ouders van de bruidegom, de grootouders, de bruidsmeisjes en hun -jonkers, de getuigen, de familie en de vrienden.
Dansen
De eerste dans is altijd voor het bruidspaar. Daarna nodigt de bruid haar vader uit en de bruidegom de moeder van de bruid. De derde dans is met de ouders van de bruidegom. Daarna mogen ook de andere gasten de dansvloer betreden.
De openingsdans is officieel een foxtrot of een Engelse Wals, maar dit is niet verplicht. Wanneer jullie, of een van jullie, niet kan dansen, zou je ervoor kunnen kiezen om te slow-dansen. Een leuk idee is om te dansen op een liedje dat veel voor jullie betekent. De laatste dans is een Weense Wals, wederom alleen voor het bruidspaar.
Speechen
Ook voor het speechen tijdens het diner zijn etiquetteregels opgesteld. De volgorde van de sprekers aan tafel is een taak van de ceremoniemeester. Traditiegetrouw bijten de beide vaders het spits af. Is een van de vaders er niet, dan gaat zijn beurt over naar zijn oudste zoon of een andere vertegenwoordiger van de familie. Het laatste woord is traditiegetrouw aan de bruidegom, om iedereen te bedanken, waarna het bruidspaar zich ongemerkt uit de voeten mag maken om zich om te kleden voor vertrek. De gewoonte dat het paar er tijdens het feest tussenuit knijpt, verdwijnt langzaam maar zeker. Veel pasgetrouwde stellen laten zich graag met toeters en bellen uitzwaaien. Natuurlijk verlaat de bruid het feest niet voordat zij met een ferme zwaai haar boeket tussen de wachtende vrouwen heeft gegooid. De gelukkige die het boeket weet te vangen, is misschien wel de volgende die in het huwelijksbootje stapt. Soms worden er lege blikken of oude schoenen achter de auto gebonden, of wordt de auto versierd met de woorden “just married”.